يكشنبه, 4 مهر 1400 :: Sunday, 26 September 2021
  • نسل کشی عربستان در یمن با کمک طرف‎های غربی

    نسل کشی عربستان در یمن با کمک طرف‎های غربی

    با وجودی که یمن نزدیک به ۶ سال است که تحت حملات جنایتکارانه رژیم سعودی و همپیمانان او قرار دارد و هر روز شرایط برای این کشور وخیم‌تر می‌شود، اما واکنشی از سوی جهان و سازمان‌های بین المللی نسبت به جنایات سعودی و امارات دیده نمی‌شود.
 
کد خبر: 98302

جنگ پرهزینه آمریکا علیه عراق و افغانستان

جنگ پرهزینه آمریکا علیه عراق و افغانستان
بررسی هزینه‌های جنگ آمریکا علیه افغانستان و عراق، برنده واقعی این جنگ‌ها را نمایان می‌کند.
پایگاه خبری ریشه

 جنگ آمریکا علیه افغانستان و عراق که در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ آغاز شد، حدود ۵ میلیارد دلار برای آمریکا هزینه در پی داشت؛ این هزینه‌ها کجا صرف شد؟

به گزارش «گاردین»، در حالی که واشنگتن در مورد دستاورد‌های خود از جنگ ۲۰ ساله افغانستان و هزینه تقریبا ۵ تریلیون دلاری برای «جنگ‌های ابدی» بحث می‌کند، یک برنده واضح وجود دارد: صنعت دفاعی آمریکا.

ارتش آمریکا در جنگ علیه عراق و افغانستان، به شکل بی سابقه‌ای از پیمانکاران خصوصی برای پشتیبانی در همه زمینه‌های عملیات جنگی استفاده کرد.

پیمانکاران از کامیون، هواپیما، سوخت، بالگرد، کشتی، پهپاد، سلاح و مهمات گرفته تا غذا، ساخت و ساز و فناوری اطلاعات را تامین می‌کردند.

تعداد پیمانکاران میدانی نیز در بیشتر سال‌های جنگ بیشتر از نظامیان آمریکایی بود؛ تا تابستان ۲۰۲۰، آمریکا ۲۲ هزار و ۵۶۲ پرسنل پیمانکار در افغانستان داشت که تقریبا ۲ برابر تعداد نظامیان آمریکایی در این کشور بود.

بودجه آمریکا نیز با تلاش کنگره برای دور زدن روند عادی بودجه، صرف تامین اشتهای صنعت دفاعی شد.

در دهه اول درگیری، آمریکا از اعتبارات اضطراری استفاده کرد که معمولا برای بحران‌هایی مانند سیل و طوفان در نظر گرفته می‌شوند.

نظارت دقیق بر هزینه‌ها حداقل بود؛ این تصور که جنگ به زودی پایان می‌یابد از طریق پیش بینی ناپذیر بودن بودجه و برآورد کسری بودجه، تقویت می‌شد.

نتیجه چیزی شد که وزیر دفاع سابق آمریکا آن را با عنوان «فرهنگ پول بی پایان» توصیف کرد. حتی بحران مالی ۲۰۰۸ نیز نتوانست هزینه‌های جنگ را متوقف کند. در مواردی نیز پنتاگون از بودجه ویژه احتمالی برای خرید و ارتقا خدمات و تجهیزات جدید که به ندرت به افغانستان و عراق مربوط بود، استفاده کرد.

بودجه پنتاگون در پی این جنگ‌ها رشد کرد و در بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۰ دو برابر شد.

صنعت دفاعی در بازار سهام نیز شاهد رشد بود؛ پنج غول بزرگ صنعت تسلیحات «لاکهید مارتین»، «بوئینگ»، «جنرال داینامیکس»، «ریتون»، «نورثروپ گرومن» و تعداد انگشت شماری از تولید کنندگان مانند «مک دانل داگلاس»، برندگان اصلی این جنگ بودند.

در سال منتهی به ژوئن ۲۰۲۰، پنج صنعت بزرگ تسلیحاتی آمریکا تقریباً یک سوم از ۴۸۰ میلیارد دلاری را که پنتاگون به پیمانکاران دفاعی اختصاص داده بود، به دست آوردند در حالی که تنها بخشی از فروش آن‌ها به طور خاص برای عراق و افغانستان انجام شد.

در واقع، این درگیری برای همه پیمانکاران عمده دفاعی بسیار سودآور بود؛ به عنوان مثال، لاکهید مارتین، «بلک هاوک» را که به طور گسترده در افغانستان استفاده می‌شود، تولید کرد. بوئینگ، هواپیما و خودرو‌های جنگی زمینی را فروخت.

ریتون قرارداد اصلی آموزش نیروی هوایی افغانستان را به دست آورد؛ نورثروپ گرومن و جنرال دینامیکس، تجهیزات الکترونیکی و ارتباطی را عرضه کردند.

هزاران پیمانکار فرعی در سراسر جهان از فروش عینک‌های دید در شب، موتورها، کیسه‌های ماسه ای، تجهیزات ارتباطی و انواع وسایل برای جنگ استفاده کردند.

شرکت‌های نفتی جهانی نیز از مشارکت کنندگان اصلی جنگ بودند؛ زیرا پنتاگون بزرگترین خریدار سوخت جهان است.

در همین حال، بخش دفاعی از سال ۲۰۰۱ تاکنون بیش از ۲.۴ میلیارد دلار برای لابی کنگره هزینه کرد و به بیشتر اعضای آن، کمک‌های مستقیم انتخاباتی کرد.

نکته مهم این که بسیاری از هزینه‌های زمان جنگ بسیار بیهوده بوده است؛ بازرسان کل جنگ‌های افغانستان و عراق، کمیسیون طرف قرارداد زمان جنگ و بازرس کل خود پنتاگون، همه اسناد مربوط به ضایعات، سودجویی، فساد و هزینه‌های شبح (پول هزینه شده برای فعالیت‌هایی وجود نداشت) را ثبت کرده اند.

براساس ارزیابی تحلیلگران دولتی، نتیجه مهم مشارکت گسترده بخش خصوصی در جنگ‌های عراق و افغانستان، افزایش هزینه‌های عملیات جنگی بود.

شاید حضور نظامی آمریکا در عرصه میدانی افغانستان و عراق تمام شده باشد، اما این کشور همچنان با پیامد‌های هزینه هنگفت جنگ‌ها مواجه است؛ زیرا این جنگ‌ها برخلاف رویه معمول در تاریخ ارتش آمریکا، با پول استقراضی انجام شده اند و نه با افزایش مالیات؛ بنابراین آمریکا همچنان باید هزینه تسلیحات و تجهیزات خریداری شده در ۲۰ سال گذشته را بدهد.

ضمن اینکه آمریکا هنوز ۲ میلیارد دلار به کهنه سربازان خود در این جنگ‌ها بدهکار است؛ میراث هزینه‌های دفاعی آمریکا پس از ۱۱ سپتامبر، بودجه این کشور را در سال‌های آینده همچنان متزلزل نگه خواهد داشت.

احتمال دور جدید درگیری‎ها در پنجشیر

 طالبان می‎گوید که «روح الله عزیزی»، برادر معاون رئیس جمهور پیشین افغانستان در جریان درگیری در پنجشیر کشته شده است.

پیش از این، «عبادالله صالح»، پسر «امرالله صالح»، گفته بود که طالبان عمویش را روز پنج شنبه کشته است.

واکنش طالبان به شایعات اختلافات در ارگ

سخنگوی طالبان، می‎گوید «شایعاتی در رسانه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود مبنی بر اینکه در ارگ ریاست جمهوری اختلافاتی پیدا شده، اما این شایعات کاملا بی‌اساس است.»

اظهارات رئیس جمهور تاجیکستان درباره حمایت از افغانستان

«امام علی رحمان»، رییس جمهور تاجیکستان، می‎گوید که مردم افغانستان را تنها نمی‌گذارد و در روز‌های بد در کنار افغانستان می‌ایستد.

او این سخنان را در سالروز جشن استقلال تاجیکستان بیان کرده است.

‏احتمال آغاز جنگ‌های شدید در روز‌های آینده در پنجشیر

یک فرمانده محلی نیروهای پنجشیر از احتمال آغاز جنگ‌های شدید در روز‌های آینده در این ولایت خبر داده است.

همچنین برخی کارشناسان با توجه به اتمام آتش بس میان نیروهای پنجشیر و طالبان، از احتمال آغاز درگیری‌های جدید میان طرفین خبر می‎دهند.

اظهارات ترامپ در مراسم سالگرد ۱۱ سپتامبر

«دونالد ترامپ»، رییس‌جمهوری پیشین آمریکا در ویدیویی به مناسبت بیستمین سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر، گفت «طالبان ۸۵ میلیارد دلار از بهترین تجهیزات ارتش آمریکا را بدون شلیک یک گلوله از ما گرفت.» 

کمیسیون حقوق بشر افغانستان: درباره پنجشیر تحقیق شود

به دنبال انتشار گزارش‌هایی درباره جان باختن شماری از افراد در ولایت پنجشیر افغانستان، کمیسیون حقوق بشر این کشور خواستار تحقیق در این رابطه شد.

ترکمنستان: حکومت جدید افغانستان را به رسمیت می‌شناسیم

وزارت خارجه ترکمنستان، می‎گوید «ترکمنستان متعهد است که با افغانستان در زمینه توسعه همکاری‌ها و زندگی مرفه افغانستانی‌ها نقش مثبت داشته باشد و ما درجهت برقراری ارتباط با حکومت جدید افغانستان بر برخورد مثبت خویش تاکید می‌کنیم و همکاری‌های اقتصادی و کمک‌های بشر دوستانه را با مردم افغانستان ادامه می‌دهیم.»

سایه خروج تحقیر آمیز آمریکا از افغانستان بر سیاست آسیایی کاخ سفید

 یکی از ستون نویسان آمریکایی، می‎گوید که خروج تحقیرآمیز آمریکا از افغانستان نشان دهنده شکست نهاد سیاست خارجی آمریکا در پیش بینی و سیاست‎گذاری است و اکنون شکست سیاست خارجی دیگری برای این کشور در آسیا به چشم می‌خورد.

به گزارش پایگاه «اس سی ام پی»، آمریکا در تلاش است تا از حمایت کشور‌های جنوب شرقی آسیا برای محدود کردن چین استفاده کند؛ عنصر اصلی استراتژی آمریکا حمایت از اختلافات دریایی این کشور‌ها با چین است.

برای تقویت این امر، «کامالا هریس»، معاون رئیس جمهور آمریکا ماه گذشته پس از سفر «لوید آستین»، وزیر دفاع آمریکا در ماه جولای، از سنگاپور و ویتنام دیدن کرد.

«هریس»، در سنگاپور اعلام کرد که آمریکا در برابر تهدیدات، در کنار متحدان و شرکای خود ایستاده است.

وی در ویتنام گفت «ما باید راه‌هایی را برای فشار آوردن و افزایش فشار بر پکن بیابیم تا از کنوانسیون ملل متحد در مورد حقوق دریا‌ها پیروی کند.»

معاون بایدن به طور خاص کمک‌های مادی و آموزشی برای افزایش ظرفیت دفاعی دریایی ویتنام و همچنین گشت زنی بیشتر کشتی‌های جنگی آمریکا ارائه کرد.

اما این استراتژی مبتنی بر پیش فرض‌های کاذب و تفکر رویا پردازانه است.

یک پیش فرض غلط این است که تعهد آمریکا به جنوب شرقی آسیا تا حدی در مورد دفاع از حقوق دریایی منطقه است.

جنوب شرقی آسیا در مورد مشارکت آمریکا، این را برداشت می‌کند که آمریکا خواستار مشارکت در منافع آن‌هاست و نه چیز دیگر.

تنها ۵ کشور از ۱۰ کشور منطقه ادعا‌های دریایی با چین در تنش هستند؛ باقی کشور‌ها نگران دخالت آمریکا و تنش زایی بیشتر هستند.درست پیش از سفر «هریس»، نخست وزیر ویتنام به سفیر چین گفت که ویتنام از کسی جانبداری نمی‌کند.

این هشداری نسبت به امید‌های آمریکا برای پیروزی بر ویتنام در ایجاد ائتلاف علیه چین، بود.

رویکرد آمریکا همچنان این است که گزینه نظامی را بر گزینه دیپلماتیک به عنوان اولویت قرار می‌دهد.

در موضوع جنگ ویتنام و اکنون افغانستان، این موضوع مشخص شد که جریانات آنطور که آمریکا انتظار داشت پیش نرفت و مجبور به خروج نامناسب از هر دوی این کشور‌ها شد.

بهترین کاری که می‌توان در رابطه با موضوع اختلافات دریای جنوبی چین انجام داد، مدیریت کشور‌ها برای جلوگیری از بروز درگیری آشکار است.

اگرچه در طول این سال‌ها حوادثی در این زمینه رخ داده است، اما این کشور‌های درگیر در مناقشات دریایی جنوب شرقی آسیا در مدیریت آن موفق بوده‎‌اند.

هرچه بازیگران خارجی مانند آمریکا از نظر نظامی خود را درگیر این موضوع کنند، احتمال اینکه اختلافات از کنترل خارج شود بیشتر شده و این به ضرر جنوب شرقی آسیاست.

سیاست گذاران آمریکا باید از توصیه‌های مربوط به دخالت آمریکا در دریای جنوبی چین بر اساس مفروضات غلط و تفکر رویا پردازانه برحذر باشند.

انتهای پیام

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.