يكشنبه, 11 خرداد 1399 :: Sunday, 31 May 2020
 
کد خبر: 82196

سرنوشت خرمشهر در انتظار قدس شریف

سرنوشت خرمشهر در انتظار قدس شریف
 35 روز مقاومت کردند سرانجام شهر به دست نیروهای بعثی اشغال شد،چنین اتفاقی برای کسانی که یک مشت از خاک وطن را نیز ارج می نهند و از آن پاسداری می کنند، مسئله کوچکی نبود.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ریشه

خرمشهر،عروس جنوب ایران همواره مورد حسادت و دسیسه های استعمارگران بوده است این شهر که تا قبل از وقوع جنگ تحمیلی عراق اولین و بزرگترین بندر خاورمیانه بود درواقع موقعیت استراتژیکی،اهمیت اقتصادی و سیاسی و تجاری آن از دیرباز مورد توجه بوده است.

خرمشهر درست در جایی قرار گرفته است که ایران به‌پایان می‌رسد؛ انتهای مرز خاکی و آغاز خلیج فارس. این شهر با مساحت 23مربع در محل تلاقی رودخانه های اروند و کارون و در ناحیه باتلقی در دلتای رودخانه اروندرود قرار گرفته است.

خرمشهر روزهای زیادی مقاومت کرد اما سرانجام به دست دشمن بعثی افتاد بی دلیل هم نبود اوضاع سیاسی به هم ریخته در آن زمان و عدم همکاری رئیس جمهور وقت با سپاه و نیرو های مردمی راه را برای دشمن هموار کرد.

بنی‌صدر عهده‌دار مسئولیت ریاست جمهوری بود. او با مسائل آشنایی نداشت و اطلاعات دقیقی در مسائل دفاعی و نظامی نداشت. عمدتاً سرنوشت کار را به دست مشاورانی داده بود که نه آدم‌های کاردانی بودند، نه خیلی دلسوز بودند و نه به یک مقاومت مردمی و همه‌جانبه و ایستادگی مقابل دشمن اعتقاد داشتند. دشمن با توان بالا از اصل غافلگیری استفاده کرد و وارد خاک ما شد. محور اصلی خوزستان بود.

سپاه شبانه روزبا همه توان خود با آشوب گروهک های ضدانقلاب داخلی مبارزه می کرد از طرفی هم حرکت‌های تجزیه‌طلبی که در بعضی از شهرهای مرزی مثل کردستان یا مازندران و در برخی موارد ترکمن‌صحرا و سیستان و بلوچستان بود. یعنی توان نظامی نیروی سپاه که در آن زمان یک نیروی جوان و تازه نفس است و هنوز مجهز به سلاح و تجهیزات لازم و پیشرفته نشده صرف مبارزه با همین گروهک‌ها و تجزیه‌طلبی‌ها شده بود.

در روزهای ابتدایی که عراق خرمشهر را محاصره کرد، بنی‌صدر و بعضی از فرماندهان گفتند بر اساس اصل نظامی شهر سقوط کرده است. یعنی شهر محاصره شده را سقوط کرده تلقی می‌کردند و می‌گفتند بهتر این است که نیروها عقب‌نشینی کنند و جان خود را نجات داده شهر را تسلیم کنند.

اما سپاه و نیرو های مردمی گوششان بدهکار این خزعبلات نبود؛زمینه آزادی خرمشهر در استان خوزستان با عملیات‌های محدود از اسفند 1359 تا 27 شهریور1360 یعنی نیمه اول سال 1360 و از 5 مهر1360 که عملیات ثامن‌الائمه آغاز شد، با اجرای عملیات طریق‌القدس در آذر ماه 1360 و عملیات فتح‌المبین در آغاز سال 1361، زمینه آزادی خرمشهر فراهم شد. منطقه‌ای به وسعت بیش از 11هزار کیلومترمربع در اشغال ارتش متجاوز بعث عراق بود. با اجرای این عملیات آزادسازی، 4 هزار کیلومتر مربع آزاد شد و مهمترین منطقه به وسعت 6 هزار کیلومتر مربع در اشغال ارتش بعث عراق ماند.

عملیات بیت المقدس یکی از بزرگترین و استراتژیک‌ترین عملیات‌های هشت سال دفاع مقدس است که طی چهار مرحله مختلف نهایتا منجر به آزادسازی خرمشهر شد. این عملیات از دهم اردیبهشت ماه سال 61 آغاز شد . لذت بخش ترین پیروزی هشت سال جنگ تحمیلی در این عملیات رقم خورد و شهیدان و سرداران مبارز این رزم به فاتحان خرمشهر مشهور شدند که با مقاومت خود توجه جهان را به نتیجه بزرگ این عملیات جلب کردند. و سرانجام بعد از 19 ماه اشغالگری در سوم خرداد ماه سال 61 خرمشهر آزاد شد.

در ساعت 12 قوای ایران از سمت شمال و شرق وارد شهر شدند و نیروهای متجاوز بعثی که 24 ساعت در محاصره کامل قرار داشتند، راهی جز اسارت یا فرار و یا کشته شدن نداشتند. بدین جهت واحدهای عراقی گروه گروه به اسارت رزمندگان اسلام در آمدند. در ساعت 2 بعد از ظهر، خرمشهر به طور کامل آزاد شد و پرچم پر افتخار جمهوری اسلامی ایران برفراز «مسجد جامع» و پل تخریب شده خرمشهر به اهتزاز درآمد.بدین ترتیب این شهر مقاوم که پس از 35 روز پایداری و مقاومت در 4 آبان 1359 به اشغال دشمن درآمده بود، پس از 578 روز (19 ماه) اسارت، بار دیگر به آغوش گرم میهن اسلامی بازگشت و پیکره پاک آن از لوث وجود متجاوزان تطهیر شد.

رزمندگان اسلام در اولین اقدام خود پس از آزاد سازی شهر، نماز شکر را در مسجد جامع خرمشهر اقامه کردند. خبر آزاد سازی خرمشهر به سرعت در همه جا طنین افکند و ملت ایران اسلامی را که مدت ها در آرزوی شنیدن چنین خبر مسرت بخشی بودند، غرق در شادی و سرور کرد. مردم به خیابان ها ریختند و با پخش شیرینی به جشن و شادی پرداختند. در پایان آن روز امت شهید پرور ایران با حضور در مساجد، نماز شکر به جای آورده و با فرا رسیدن شب به یمن پیروزی حق بر باطل بر پشت بام ها ندای الله اکبر سردادند.

اما در فاصله ای نه چندان دور از کشورمان زنان و کودکانی هستند که بی هیچ خطایی به فجیع ترین شکل ممکن شهید می شوند.فلسطین؛سرزمینی که سال هاست توسط رژیم کودک کش اسرائیل  اشغال شده و مجامع بین المللی مدعی حقوق بشر در برابر مواضع وحشیگرایانه و جنایتبار این رژیم غاصب نه سکوت بلکه حمایت نیز می‌کنند . این اشغال همچنان با جنگ ها،قتل عام های فراوان همچنان از سال نکبت یعنی زمان تشکیل مجعولانه اسرائیل در سال 1948 همچنان ادامه دارد.

فلسطین روزهای طاقت فرسایی را به خود دیده است بیمارستانها، مهد کودکها، مدارس و مناطق مسکونی، توسط هواپیماهای اسرائیل بمباران شدند. روستاهایی که به طور مستمربا خاک یکسان شدند. بسیاری از اردوگاه های فلسطینیانِ پناهنده محو شدند  ده ها هزار نفر  بی‌آب و برق، گرسنه و بی‌خانمان رها شده بودند. حتی سربازان اسرائیلی از کار مؤسسات خیریه در جهت رساندن دارو و آذوقه به آسیب‌دیدگان، جلوگیری کرده و می کنند.

در روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۸۲ نیز آوارگان اردوگاه‌های صبرا و شتیلا در یکی از خونبارترین روزهای زندگی خود از خواب بیدار شدند. کشتاری که به ریاست آریل شارون نخست وزیر مقبور رژیم صهیونیستی و وزیر جنگ وقت این رژیم در این روز با همکاری رافائل ایتان رئیس ستاد جنگ ارتش اسرائیل در کابینه مناحیم بگین انجام شد، یکی از سیاه‌ترین نقاط پرونده جنایت‌های رژیم صهیونیستی ضد ملت فلسطین به شمار می رود که در روز ۱۶ سپتامبر توسط مزدوران فالانژ رژیم صهیونیستی در لبنان صورت گرفت. این در حالی بود که محاصره اردوگاه‌های صبرا و شتیلا به صورت مستقیم زیر نظر صهیونیست‌ها صورت گرفته و فالانژها زیر چتر حمایتی که رژیم صهیونیستی گسترده بودند، اقدام به کشتار غیر نظامیان و شهروندان و بویژه زنان و کودکان کردند. شکم زنهای باردار در این حملات از هم دریده شد و زنان زیادی مورد تجاوز فردی یا دسته جمعی مهاجمان قرار گرفتند.

۴۸ ساعت کشتار مستمر و خونریزی وحشیانه در این منطقه ادامه پیدا کرد، هر کس به دنبال فرار بود، راهی جز مرگ پیش روی خود نداشت و ماندن در این اردوگاه نیز چیزی جز مرگ برای آنها رقم نمی زد. صهیونیست‌ها هنگامی اجازه ورود خبرنگاران و خبرگزاری‌های مختلف به نوار غزه را صادر کردند که کشتار فالانژ ها در روز ۱۸ سپتامبر به پایان رسیده بود و بلدوزر های رژیم صهیونیستی با قرار دادن کشته ها در گورهای دسته جمعی و پاکسازی مناطق، بسیاری از آثار جرم را پاک کرده بود. به همین علت است که هیچ آمار دقیقی از میزان تلفات و کشته شدگان این حملات وجود ندارد. این رقم اما تا بیش از ۳ هزار جنازه نیز بر آورد شده است. بدن های بی سر و مثله شده زنان و کودکان و مردان به وفور در این منطقه یافت می شد.

آمریكا، سازمان ملل و تمام مجامع جهانی که این رژیم اشغالگر را یا به رسمیت می شناسند یا در برابر جنایات آن سکوت می کنند آشکارانه  مسئول خون تمامی زنان و کودکان افراد غیر نظامی و نظامی مدافع وطن، هستند.

روز جهانی قدس آخرین جمعه ماه رمضان است که امام خمینی در سال ۱۳۵۸ش (رمضان ۱۳۹۹ق) آن را روزی رسمی برای حمایت از مردم فلسطین دانست و از مسلمانان جهان خواست که برای کوتاه کردن دست رژیم صهیونیستی و پشتیبانان آن به هم بپیوندند. نامگذاری آخرین جمعه ماه رمضان به عنوان روز قدس، با حمایت بسیاری از روشنفکران و هنرمندان مواجه شد و امروزه علاوه بر ایران، در کشورهای مختلفی از جهان، راهپیمایی و مراسم روز قدس برگزار می‌شود که بنابر گزارش منابع خبری، این تعداد به ۸۰ کشور در قاره‌های مختلف جهان می‌رسد.

بی حکمت نیست که امسال سالروز حماسه باشکوه آزادسازی خرمشهر و روز قدس در تقارن یکدیگر قرار گرفته اند و این نکته را می توان به فال نیک گرفت؛ همانگونه که با پیروزی خرمشهر استکبار جهانی در راس انها آمریکای جنایتکار،رژیم بعثی و حامیان منطقه ای او هراسیده و شگفت زده شدند پیروزی قدس اشغالی نیز به لطف و یاری خدا با رهبری حضرت امام خامنه (مد ظله العالي) بسیار نزدیک است و غاصبی چون اسرائیل نفس های آخرش را می‌کشد.

انتهای پیام

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.