دوشنبه, 25 شهريور 1398 :: Monday, 16 September 2019
 
کد خبر: 70469

عباس بن علی(ع) سقای ادب و ایثار

 عباس بن علی(ع) سقای ادب و ایثار
 تاسوعا نهمین روز از ماه محرم، شیعیان درتمام جهان این روز را که به عباس بن علی(ع) منتسب است مانند روز عاشورا گرامی داشته و به سوگواری می‌پردازند.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ریشه

برخی اختصاص تاسوعا به حضرت ابلفضل (ع) را، دال بر شهادت ایشان دراین روز می‌دادند اما درواقع نامگذاری آن به عرف و سنت مردم بر می‌گردد، تا در این روز ایثارگری و منش ایشان بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

بنابر منابع تاریخی، شمر بن ذی الجوشن پیش از ظهر روز نهم محرم (روز تاسوعا)، همراه با چهار هزار نفر، به سرزمین کربلا وارد شد و حامل نامه‌ای از عبیدالله‌بن‌زیاد خطاب به عمر‌بن‌سعد بود. در این نامه، ابن زیاد از ابن‌سعد خواسته بود یا امام حسین(ع) را مجبور به پذیرش بیعت کند و یا با او بجنگد.

آنچه در تاسوعا گذشت

عبیدالله بن زیاد که از مصالحه امام حسین(ع) با عمر بن سعد، ناخرسند بود، نامه ای به این مضمون برای عمر بن سعد فرستاد: من تو را برای اصلاح میان خود و حسین نفرستادم. اکنون به محض رسیدن نامه اگر حسین به پیشنهاد ما توجه نکرد بر او حمله کن، او و یارانش را به قتل برسان و پس از کشتن، آنان را مثله نما.پس از اینکه حسین و یاران او را کشتی بر بدن های آنان اسب تازی کن. من می دانم پس از کشته شدن، اسب راندن بر بدن های آنان فایده ای ندارد ولیکن چون از زبانم جاری شده است، باید انجام دهی و اگر چنانچه به این حرف ها توجه کنی در نزد ما عزیز و محترم هستی و اگر میل نداری با حسین جنگ کنی از فرماندهی لشکر معزول خواهی بود و کارها را به شمر بن ذی الجوشن واگذار کن و او مامور است فرمان ما را اجرا کند.

شمر بن ذی الجوشن نامه عبیدالله را روز نهم محرم به عمر بن سعد رسانده و به وی گفت: اکنون یا امر امیرت را اجرا کن و یا لشکر را به من سپار. عمر بن سعد گفت: تو لیاقت فرماندهی نداری، من در مقام امارت لشکر خواهم ماند و تو هم از پیادگان سرپرستی کن.

عمر بن سعد در غروب روز نهم، فرمان حمله به سوی خیمه های امام حسین(ع) و یارانش را صادر کرد و یک باره بیش از 30/00 تن نیروی مسلح به طرف اردوگاه امام حسین هجوم آوردند.

امام حسین(ع) از طریق برادرش اباالفضل العباس(ع) از آنان پرسیدند: چه می خواهید و این چه هیاهویی است که به راه انداختید؟ عمربن سعد پاسخ داد: از طرف امیر، عبیدالله بن زیاد دستور رسیده که شما را برای اطاعت از وی دعوت کنیم و اگر اجابت نکنید با شما جنگ نماییم.

حضرت ابوالفضل(ع) برگشتند و جریان را به امام حسین اطلاع دادند. امام حسین برادرش را دوباره فرستادند و فرمودند: به این جمعیت بگویید امشب به ما مهلت دهند تا نماز بیشتر بخوانیم و با خدای خویش راز و نیاز کرده و دعا و استغفار کنیم. ابوالفضل العباس این موضوع را با سپاه دشمن در میان گذاشت. آنان پس از امتناع و اختلاف، سرانجام این درخواست را پذیرفتند.

بصیرت حضرت عباس(ع) و رد امان نامه شمر

شمر بن ذی الجوشن در عصر روز نهم محرم، چون دید که عمر بن سعد مهیای نبرد با امام حسین(ع) است، به نزدیک خیام حسینی آمد و بانگ زد که فرزندان خواهرم کجایند؟ منظورش حضرت عباس و سه برادرش به نام های عبدالله، جعفر و عثمان بود که از فرزندان فاطمه ام البنین بودند که آن مجلله از قبیله بنی کلاب و شمر هم از همین قبیله بود.

امام حسین که صدای شمر را شنیدند،به برادرانشان دستور دادند که جواب شمر را بدهند. حضرت عباس (ع) به همراه سه برادرش به نزد شمر رفتند. شمر برای آنان، امان نامه ای آورده بود، مشروط بر اینکه دست از یاری امام حسین بردارند و سپاهش را ترک گویند.

حضرت عباس بن علی فرمودند:«بریده باد دست های تو و لعنت باد بر امانی که برای ما آورده ای. ای دشمن خدا ما را امر می کنی که دست از برادر و مولای خویش برداریم و سر در طاعت ملعونان در آوریم. آیا ما را امان می دهی ولی برای پسر رسول خدا امانی نیست؟» شمر از شنیدن این پاسخ دندان شکن، خشمناک شد و به لشکرگاه خویش برگشت.

شهادت حضرت عباس (ع)

پس از ورود کاروان حسین (ع) به سرزمین کربلا و رسیدن لشکر اشقیا کم کم از روز ششم آب به خاندان اهل خیمه بسته شد و زنان و کودکان در بی تابی و تشنگی به سر می‌بردند تا آخرین روز حضرت عباس (ع دل به میدان زد و به سوی علقمه شتافت تا مشک‌ها را برای زنان و کودکان تشنه لب از آب پر کند، اما دشمنان چه پیاده و چه سواره از این فرصت سوء استفاده کردند و با هر حربه‌ای به سوی حضرت حمله‌ور شدند.
وفاداری، ایثار و از خودگذشتگی قمر بنی هاشم (ع) در بین صحابه امام حسین (ع) زبانزد خاص و عام بود و همچنان ادامه دارد، اما آن چیزی که حضرت را متمایز کرد و می‌کند ولایتمداری و امام شناسی ایشان پیش از واقعه عاشوراست چراکه حضرت (ع) با نکته سنجی بسیار دقیق از همان ابتدا و حتی گذشته بر آن از دوران کودکی در کنار سالار شهیدان اباعبدالله الحسین (ع) بودند و به هنگام رزم نیز در کنار این حضرت در میدان جنگ زیباترین رقص شمشیر را از خودشان نشان می‌دادند.

چرا امام حسین علیه السلام یک شب مهلت گرفت؟

حضرت سید الشهداء (ع) با همهٴ سابقه ای كه در طول عمر شریف خود در نماز و عبادت داشت، عصر تاسوعا از برادرش حضرت ابوالفضل(ع) خواست یك شب از امویان مهلت بگیرد تا در آن یك شب فقط دعا، نماز، تلاوت قرآن، استغفار و راز و نیاز باخدا داشته باشد؛ «فهو یعلم أنّى كنت قد اُحبّ الصّلاة له وتلاوة كتابه وكثرة الدعاء والاستغفار»1

در کتاب «ثارالله، خون حسین(ع) در رگهای اسلام» تألیف آیت الله حاج شیخ حسین عندلیب همدانی درباره علت استمهال امام حسین از دشمن، به موارد زیر اشاره شده است:

1. این فرصت کوتاه برای انسان‌هایی که قابلیت هدایت را از دست نداده بودند، امکان تجدیدنظر به وجود می‌آورد. چنان‌که گروهی از سپاهیان دشمن به امام(ع) ملحق شدند.

2. امام (ع) و یارانش از هر فرصتی برای موعظه دشمن، استفاده می‌کردند، چنان‌که در همان عصر تاسوعا نیز بعضی از اصحاب، لشگریان عمر سعد را نصیحت می‌کردند. و این فرصت، با موعظه‌های عصر تاسوعا و صبح عاشورا افرادی چون حر را از خواب غفلت بیدار کرد.

3. برخی یکی از اسرار استمهال را «وصیت» امام(ع) به اهل بیت دانسته‌اند و مسلم است که این وصیت، وصیت معمولی نبوده بلکه بقای امام(ع) با همین وصیت تضمین می‌شد.

4. علت دیگر استمهال که در کلام حضرت به آن تصریح شده، خواندن نماز و قرائت قرآن و دعا و راز و نیاز است و به عبارت دیگر، آماده شدن برای رسیدن به لقاء پرودگار، به ویژه آن که طبق نظر اکثر مورخین، عاشورا روز جمعه بوده و استفاده نمودن از چنین شبی می‌تواند در تعالی روح آنان موثر باشد و شاید الف و لام «العشیه» و یا «اللیله»به همین نکته اشاره داشته باشد.

ذكر خدا امری قلبی است كه هر خیر و بركتی از آن ناشی می شود،.آنچه را قرآن كریم مایهٴ آرامش می‌داند: ﴿ألا بذكر الله تطمئنّ القلوب﴾ همین ذكر قلبی است. این كه امام حسین (علیه السلام) چون كوه در مقابل انبوهی از اندوه ایستاد و هیچ گونه تردید، اضطراب، دو دلی، ترس و وحشت را به خود راه نداد، منشأش همین ذكر قلبی و توجه باطنی بود.

 

 

1:بحار جلد 45 ص 392

انتهای پیام

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.