شنبه, 5 مهر 1399 :: Saturday, 26 September 2020
 
کد خبر: 68607

از نژادپرستی تا رسوایی جنسی؛ترامپ بریتانیا هم آمد

نخست‌وزیر جدید انگلیس ممکن است حساب دستش باشد که با چند زن رابطه جنسی داشته، اما حتی خودش هم احتمالاً نمی‌داند از این رابطه‌ها دقیقاً چند بچه دارد.
پایگاه خبری ریشه

«بوریس جانسون» روز سه‌شنبه، ۱ مرداد ۹۸، با کسب تقریباً دوسوم از آرای حدود ۱۶۰ هزار عضو حزب محافظه‌کار انگلیس توانست رهبر حزب حاکم و نخست‌وزیر انگلیس شود، اگرچه روی کاغذ، انتصاب جانسون منوط به دستور رسمی ملکه الیزابت دوم به وی برای تشکیل کابینه است، اتفاقی که ساعاتی پیش رخ داد. «ترزا مِی» نخست‌وزیر سابق و هم‌حزبی جانسون، پس از سه سال دست‌وپنجه نرم کردن با بحران‌های مختلف و به خصوص مواجهه با چالش‌های بی‌شمار بر سر خروج انگلیس از اتحادیه اروپا موسوم به «برگزیت»، ماه گذشته میلادی بالأخره از سِمت خود استعفا کرد.

بوریس جانسون، نخست‌وزیر جدید انگلیس، پیش از این بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ و سپس از سال ۲۰۱۵ تا کنون عضو مجلس عوام در پارلمان انگلیس، بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ شهردار لندن و بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ وزیر خارجه انگلیس بوده است. اما بوریس جانسون کیست؟ چرا شخصیتی جنجالی دارد؟ از کجا لقب «ترامپ بریتانیا» را کسب کرده است؟ و مواضعش در مورد مسائل روز بین‌المللی، به ویژه مسئله توافق هسته‌ای و کشمکش نفتکش‌ها با ایران چیست؟ در گزارش پیش رو به این سؤالات پاسخ خواهیم داد.

2563684.jpg

مسلمان، مسیحی، یهودی،...: بوریس جانسون کیست؟

«آلکساندر بوریس دِ فِفِل جانسون [۱] » مشهور به «بوریس جانسون» ۱۹ ژوئن ۱۹۶۴ (۲۹ خرداد ۱۳۴۳ شمسی) در خانواده‌ای ثروتمند و خاندانی شناخته‌شده به دنیا آمد. از آن‌جایی که هنگام تولد او پدرش مشغول تحصیل در رشته اقتصاد در دانشگاه کلمبیای آمریکا بود، جانسون اکنون شهروندی آمریکا و انگلیس را همزمان دارد. نکات عجیب و غریب زندگی جانسون از ابتدای تولد او آغاز می‌شوند. وی در اجداد خود یک مسلمان سکولار (پدرِ پدربزرگِ پدری‌اش)، یک یهودی روس مهاجرت‌کرده به آمریکا (مادربزرگ مادری‌اش) و شماری مسیحی را دارد و ملیت‌های مختلف از ترکی و فرانسوی تا روسی و انگلیسی نیز در شجره‌نامه او دیده می‌شوند. جانسون که نام کوچکش یعنی بوریس را از یک شهروند تبعیدی روس به ارث برده، در اشاره به شجره‌نامه رنگارنگ خود، خودش را «دیگِ ذوب تک‌نفره » توصیف کرده است.

شهرت جانسون از بی‌کارگی، تنبلی، و بطالت در دوران تحصیلش در کالج «اِتون» (یا «ایتِن») آغاز شد که او را به یکی از افراد محبوب میان همسن و سال‌های خودش تبدیل کرد. جانسون که سردبیری روزنامه کالج اتون را نیز به عهده داشت، پس از پذیرش در دانشگاه آکسفورد رسماً وارد جمعی از دانشجویان انگلیسی شد که بعدها نقش مهمی در سیاست‌های دولت این کشور ایفا کردند. از جمله این افراد، «دیوید کامرون» (نخست‌وزیر سابق انگلیس)، «ترزا مِی»، «ویلیام هیگ» وزیر خارجه و رئیس سابق مجلس عوام انگلیس، و «جرمی هانت» وزیر خارجه کنونی و رقیب اصلی جانسون در انتخابات اخیر نخست‌وزیری هستند. نخست‌وزیر کنونی انگلیس در دانشگاه آکسفورد هم شناخته‌شده و حتی محبوب بود و آن‌جا هم علاوه بر انتخاب در سِمت‌های بالای دانشجویی، سردبیری مجله طنز دانشگاه را نیز به عهده داشت. وی نهایتاً با مدرک درجه دو در زمینه ادبیات باستانی و فلسفه کلاسیک از دانشگاه آکسفورد فارغ‌التحصیل شد.

فعالیت‌های جانسون در عرصه عمومی ابتدا با کار در روزنامه «تایمز» آغاز شد. اواخر سال ۱۹۸۷ جانسون با استفاده از روابط خانوادگی در این روزنامه انگلیسی مشغول به کار شد، اما پس از آن‌که در یکی از مقاله‌هایش یک نقل‌قول ساختگی را به پدربزرگ خود که یک تاریخ‌دان بود، نسبت داد، توسط سردبیر تایمز اخراج شد. مقصد بعدی جانسون روزنامه «دیلی‌تلگراف» بود که جانسون سردبیرش را از دوران تحصیل در آکسفورد می‌شناخت. جانسون پس از مدتی به عنوان خبرنگار حوزه کمیسیون اروپا در روزنامه دیلی‌تلگراف عازم بروکسل شد و با مقالاتی که نوشت خودش را به عنوان یکی از معدود خبرنگاران «ضداروپایی» (یا اصطلاحاً «شکاک به اتحادیه اروپا») در پایتخت اروپا مطرح کرد. البته بسیاری از خبرنگاران همکار با جانسون در بروکسل او را متهم به انتشار اخبار جعلی می‌کردند و حتی او را «یکی از بزرگ‌ترین مبلغان ژورنالیسم جعلی» می‌دانستند . با این حال، جانسون تا سال ۲۰۰۵ به فعالیت در عرصه خبرنگاری ادامه داد و حتی تا سردبیری مجله «اسپکتیتور» نیز پیش رفت، جایی که وقتی خبرنگار آن بود به خاطر همان تنبلی، تا دیروقت کارکنان مجله را معطل می‌کرد تا مقاله‌اش را تمام کند و برای انتشار تحویل بدهد.

نمایندگی مجلس عوام و شهرداری لندن: «بوریس کِرکِر خنده است»

جانسون که از سال ۱۹۹۳ برای ورود به عرصه سیاست تلاش کرده بود، پس از شکست در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۱۹۹۴ و انتخابات عمومی مجلس عوام انگلیس در سال ۱۹۹۷، بالأخره سال ۲۰۰۱ موفق به راه‌یابی به پارلمان انگلیس به نمایندگی از حزب محافظه‌کار شد که برخی از اعضای آن جانسون را به خاطر بامزگی و جذابیت به عنوان نماینده این حزب انتخاب کرده بودند. جانسون در دوره اول حضورش در پارلمان انگلیس به دخالت این کشور در حمله سال ۲۰۰۳ آمریکا به عراق رأی مثبت داد، در حالی که گفته بود این کار را نخواهد کرد. وی سال بعد یکی از نمایندگانی بود که در اقدام ناموفق برای استیضاح «تونی بلر» نخست‌وزیر وقت انگلیس به خاطر دخالت در جنگ عراق دست داشت و سال ۲۰۰۶ نیز اذعان کرد که حمله به عراق «یک ماجراجویی غلط و اشتباهی بسیار عظیم» بوده است.

شهرت جانسون که برگرفته از اخلاق و رفتار متفاوت و بعضاً هنجارشکنانه او بود، در انتخابات سال ۲۰۰۸ شهرداری لندن نیز به کمک او آمد. اگرچه اعضای حزب محافظه‌کار ابتدا درخواست او برای شرکت در انتخابات شهرداری لندن را جدی نمی‌گرفتند، اما پس از آن‌که گزینه اصلی این حزب از رقابت انصراف داد، جانسون به نوعی تنها گزینه باقی‌مانده محافظه‌کارها برای ماندن در رقابت بود. کمپین انتخاباتی جانسون علاوه بر کاهش سخت‌گیری بر مصرف درمانی حشیش به عنوان یک عامل آرام‌بخش و تسکین‌دهنده، روی محبوبیت و شهرت او نیز تأکید زیادی داشت، به گونه‌ای که مخالفان جانسون از این شکایت داشتند که یکی از جملات رایج رأی‌دهندگان این است: «من به بوریس رأی می‌دهم، چون کِرکِر خنده است.»

 

کمپین برگزیت: «روز استقلال انگلیس»

جانسون پس از دو دوره شهرداری لندن، در انتخابات برای دوره سوم شرکت نکرد و در عوض سال ۲۰۱۵ بار دیگر در انتخابات مجلس عوام حضور یافت و پیروز هم شد. وی اوایل سال ۲۰۱۶ به جناح «رأی به خروج» از اتحادیه اروپا پیوست و به اعتقاد برخی منابع آماری کفه ترازو را اندکی به سود کمپین خروج سنگین‌تر کرد. برخی کارشناسان معتقدند همین تفاوت جزئی نیز نهایتاً منجر شد تا کمپین خروج انگلیس از اتحادیه اروپا با اختلاف بسیار اندکی (۵۱/۸۹ درصد رأی مثبت در مقابل ۴۸/۱۱ رأی منفی) در رفراندوم برگزیت پیروز شود. جانسون که پدرش مدتی در کمیسیون اروپا کار می‌کرد و خودش هم مقطعی از تحصیلات خود را در «مدرسه اروپایی بروکسل یک» گذرانده است، طی یکی از کمپین‌های تبلیغاتی خود برای خروج کشورش از اتحادیه اروپا در اقدامی عجیب اتحادیه اروپا را با تلاش‌های ناپلئون و هیتلر مقایسه کرد و گفت که برخی تلاش دارند تا اروپای متحد دوره امپراتوری روم را بازسازی کنند: «ناپلئون، هیتلر و افراد متعدد دیگری برای انجام این کار تلاش کرده‌اند و [تجربه نشان می‌دهد که] این تلاش‌ها نتیجه تراژیک دارد. اتحادیه اروپا هم تلاشی برای انجام همین کار با روش‌هایی متفاوت است  .» جانسون همچنین در یکی از مناظره‌های تلویزیونی بر سر برگزیت گفت که روز ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶، روز برگزاری رفراندوم، می‌تواند «روز استقلال انگلیس» باشد.

مواضع خارجی جانسون: دفاع از جنگ یمن و توافق هسته‌ای

ترزا مِی پس از انتخاب به عنوان نخست‌وزیر انگلیس، ماه جولای سال ۲۰۱۶ بوریس جانسون را به عنوان وزیر خارجه خود انتخاب کرد. واکنش‌ها به این انتخاب متفاوت بود و برخی با توجه به سابقه اظهارات نسنجیده و توهین‌های علنی جانسون به نژادها، مقامات و ملت‌های دیگر (که در ادامه به آن خواهیم پرداخت) این تصمیم مِی را مورد انتقاد قرار دادند. جانسون ماه جولای سال ۲۰۱۸ همراه با وزیر برگزیت در کابینه ترزا مِی در اعتراض به نحوه مدیریت موضوع خروج انگلیس از اتحادیه اروپا از سِمت خود استعفا کرد و تا پیش از نخست‌وزیری صرفاً در نقش یک نماینده مجلس عوام مشغول به کار بود. برخی از مواضع جانسون در سیاست خارجی از قرار زیرند:

 حمایت از جنگ یمن: وزیر خارجه وقت انگلیس نه تنها از حمله ائتلاف سعودی به یمن حمایت کرد، بلکه از توقف فروش سلاح توسط انگلیس به عربستان نیز جلوگیری نمود  و ادعا کرد هیچ سند واضحی مبنی بر تخطی عربستان از قوانین بشردوستانه بین‌المللی در جنگ یمن وجود ندارد  . جانسون در میان انتقادات از ائتلاف انگلیسی-سعودی حتی مدعی شد جنایات سعودی‌ها در یمن مانند اقدام ایران به «عروسک‌گردانی و بازی با جنگ‌های نیابتی» در سراسر خاورمیانه است  . با این وجود، مِی، نخست‌وزیر وقت انگلیس اعلام کرد که اظهارات جانسون، وزیر خارجه این کشور، موضع رسمی دولت بریتانیا نیست .

 مقایسه پوتین با هیتلر: پس از ترور ناموفق «سرگئی اسکریپال» جاسوس دوجانبه روسی-انگلیسی در انگلیس در ماه می سال ۲۰۱۸ و در حالی که لندن انگشت اتهام را به سوی مسکو نشانه رفته بود، بوریس جانسون میزبانی پوتین از جام جهانی فوتبال در روسیه را با میزبانی آدولف هیتلر از بازی‌های المپیک سال ۱۹۳۶ در برلین مقایسه کرد. این اظهارات با واکنش شدید وزارت خارجه روسیه مواجه شد.

 حمایت از تعیین بیت‌المقدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی: پس از اقدام آمریکا در به رسمیت شناختن بیت‌المقدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی، جانسون این تصمیم واشینگتن را «لحظه‌ای مغتنم» برای صلح توصیف کرد . وی ماه ژوئن سال ۲۰۱۸ نیز شورای حقوق بشر سازمان ملل را به تمرکز بیش از اندازه روی مناقشه رژیم صهیونیستی و فلسطین و اشغالگری صهیونیست‌ها در اراضی فلسطینی متهم کرد .

 

 اعتراف به اتهامات نازنین زاغری: پس از آن‌که «نازنین زاغری-راتکلیف» شهروند ایرانی-انگلیسی طی سفری به ایران دستگیر و به همکاری با نهادهای خارجی برای براندازی نرم در ایران متهم شد، بوریس جانسون در دفاع از زاغری گفت که وی صرفاً برای اموز خبرنگاری به مردم به ایران سفر کرده است. این در حالی بود که خانواده زاغری هدف از سفر او به ایران را فقط دیدار فرزند زاغری با خانواده او در ایران عنوان کرده بودند. پس از آن‌که این اظهارات جانسون با انتقاد مواجه شد، وی ادعا کرد که حرف‌هایش را به اشتباه نقل‌قول کرده‌اند و او هیچ چیزی نگفته است که بازداشت زاغری را توجیه کند.

 دفاع از توافق هسته‌ای ایران: پس از خروج آمریکا از توافق هسته‌ای در سال ۲۰۱۸، بوریس جانسون، وزیر خارجه وقت انگلیس، اعلام کرد که کشورش هیچ تصمیمی برای تبعیت از آمریکا و کنار گذاشتن برجام ندارد  . البته این اظهارات به سال گذشته برمی‌گردد و طی ماه‌های اخیر جانسون تلاش کرده تا از تقابل مستقیم با مواضع آمریکا خودداری کند. بر همین اساس، برخی کارشناسان، خروج انگلیس از توافق هسته‌ای در صورت بالا گرفتن تنش‌ها میان تهران و لندن به خصوص در پی دزدی دریایی انگلیس و واکنش ایران به این دزدی را غیرممکن ندانسته‌اند، به خصوص با توجه به سابق خراب جانسون در برخورد با بحران‌های بین‌المللی در دوره کوتاهش در وزارت خارجه  . در عین حال، برخی دیگر از کارشناسان نیز اتفاقاً روابط بهتر جانسون (نسبت به ترزا مِی) با رئیس‌جمهور آمریکا ممکن است به شرط توانایی نخست‌وزیر جدید انگلیس در استفاده از فرصت‌ها بتواند به کاهش تنش‌ها میان تهران و واشینگتن نیز بینجامد .

  کشمکش نفتکش‌ها: اگرچه «بزرگ‌ترین» چالش پیش روی بوریس جانسون را برگزیت عنوان می‌کنند ، اما بسیاری از کارشناسان معتقدند «اولین» آزمون جانسون در سِمت نخست‌وزیری حل‌وفصل تنش‌ها میان لندن و تهران در موضوع نفتکش‌هاست . هنوز مشخص نیست که جانسون چه موضعی را در این‌باره اتخاذ خواهد کرد، اما پیام محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران، به جانسون پس از اعلام پیروزی وی در انتخابات نخست‌وزیری، هم شامل تبریک می‌شد و هم تهدید به این‌که ایران اگرچه به دنبال جنگ نیست، اما از مرزهای ساحلی خود با خلیج فارس حفاظت خواهد کرد.

 

 

 

 

 

منبع: خبرگزاری مهر
انتهای پیام

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.