پنجشنبه, 31 مرداد 1398 :: Thursday, 22 August 2019
  • روایتی از کودک‌کشی‌‌های رژیم صهیونیستی

    روایتی از کودک‌کشی‌‌های رژیم صهیونیستی

    یکی از مصادیق برائت از مشرکین که در پیام مقام معظم رهبری مورد تاکید قرار گرفته بود، به‌معنی نهیب امت اسلامی بر سر رژیم کودک‌کش صهیونیست و پشتیبانان و کمک‌کنندگان آن است. رژیم غاصب و ظالم صهیونیستی در کودک‌کشی، تبحر زیادی دارد و در طول حیات ننگین و نامشروع این رژیم سرطانی، هزاران کودک مظلوم فلسطینی به دست جلادان غاصب صهیونیست کشته شده‌اند.
 
کد خبر: 68210

ازدحام، عصاره رفت و آمد در تهران!

ازدحام، عصاره رفت و آمد در تهران!
حمل و نقل عمومی در تمام دنیا سهم بسیار زیادی از رفت و آمد مردم در طول روز را به دوش می کشد. تقریبا کشوری وجود ندارد که در آن حمل و نقل عمومی مورد استفاده قرار نگیرد، در برخی کشورها تراموا، مترو، تاکسی و اتوبوس هست و برخی هم فقط تاکسی یا موتورهای سه چرخ را به عنوان ناوگان اصلی خود برای حمل و نقل عمومی به کار گرفته اند.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ریشه

 

کمک دولت ها به حمل و نقل عمومی در سراسر جهان امری متداول است و بسیاری از آن ها سعی می کنند که این خدمت را به صورت رایگان در اختیار مردمشان قرار دهند تا از مصرف سوخت، آلودگی هوا، ترافیک، آلودگی صوتی و ... بکاهند.

بعضی شهر های بزرگ، خدمات حمل و نقل عمومی خود را برای قشر خاصی رایگان ارائه می دهند و هیچ هزینه ای مثلا از دانشجو ها،سالمندان و ... اخذ نمی شود. از طرفی حدود 100 شهر بزرگ جهان نیز به طور کلی استفاده از تمام ناوگان عمومی شان را برای همه اقشار مردم رایگان اعلام کرده اند و پس از سال ها از اجرای این طرح، هنوز نشانه ای از شکست ندیده اند! به عنوان مثال فروریدا آمریکا، چنگدو چین و پورتو پرتغال از جمله این شهر ها هستند که با جمعیت های نسبتا بالا دست به اجرای چنین طرحی زدند.

استونی، بزرگترین زون حمل‌ونقل عمومی رایگان جهان را پایه‌گذاری کرده است. در ولز بریتانیا، در حال حاضر آخر هفته‌ها اتوبوس رایگان است. اوواسیک، اولین شهر ترکیه با حمل‌ونقل شهری رایگان است. هزینه این سفرها قبلاً یک لیره بود و امروز، برخی از مسافران اصرار دارند این هزینه را بپردازند و در نتیجه یک لیره در جعبه‌ای که کنار راننده است، می‌اندازند.

سیستم حمل و نقل رایگان، مزایای فراوانی دارد از جمله:

۱. کاهش نابرابری بین یارانه‌هایی که از طرف دولت به کاربران خودروهای شخصی و کاربران سیستم حمل‌ونقل عمومی تعلق می‌گیرد

۲. کاهش و در برخی موارد حذف نیاز به پارکینگ برای خودروهای شخصی

۳. حذف نیاز به صرف میلیاردها دلار برای ساخت جاده‌ها و بزرگراه‌ها

۴. بهبود اقتصاد محلی با چرخش پول در جوامع

۵. ارتقا کارایی اتوبوس‌های درون شهری

۶. افزایش غرور عمومی به خاطر منابع جمعی و مشترک

۷. حذف هزینه جمع‌آوری کرایه

اما واقعیت این است که حال حمل و نقل عمومی در کشور ما چندان تعریفی ندارد. هرچند ناوگانی که طی سال های گذشته از فرسودگی رنج می برد در بخش تاکسیرانی تقریبا هیچ تاکسی فرسوده ای حداقل در شهر تهران تردد نمی کند. اتوبوس ها نیز در تهران تقریبا نوسازی شده اند و دیگر خبری از اتوبوس های بنز قدیمی یا ولو با صندلی های پلاستیکی و آهنی نیست. هرچند در مورد مترو و قطارهای آن بحث زیاد است و به نظر می رسد برخی قطار ها دیگر به پایان عمر خود رسیده اند اما شهرداری اصرار به ادامه استفاده از آن ها دارد و گویا فعلا خیال جایگزین کردنش را ندارد. قطارهایی که جزو اولین نسل متروی تهران بودند هنوز نیز به فعالیت ادامه می دهند که البته مشکلات زیادی مانند تهویه و بوی سوختگی سیم، نور، صندلی و ... در آنها به وفور دیده می شود؛ در مقابل شهرستان ها از این وضعیت تقریبا به دور هستند.

ولی این همه ماجرا نیست، شاید بتوان گفت ناوگان در تهران نسبت به 15 سال پیش، چندان هم بد نیست،اما کمبود به شدت احساس می شود که سهم بسیار زیادی از این مشکلات مربوط به مترو است. در حال حاضر روزانه بیش از 4 میلیون نفر از متروی تهران استفاده می کنند که البته همواره از شلوغی ایستگاه ها، کمبود قطار، فشار جمعیت در داخل واگن ها، سختی جابجایی، دسترسی به مترو و ... ابراز نارضایتی کرده اند.

روز گذشته معاون شهردار تهران از اختصاص 2500 میلیارد تومان برای بهبود وضعیت در این بخش خبر داد و از بخش خصوصی به عنوان یکی از عوامل دخیل در تغییرات حمل و نقل تهران نام برد.

در حالی که قانونا قرار بود از محل صرفه جویی در مصرف سوخت، یارانه و... دولت میزان قابل توجهی بودجه برای نوسازی و بهسازی حمل و نقل در نظر بگیرد اما عملا شهرداری برای دریافت این مبالغ مشکلات بسیاری دارد و سال هاست شهرداران مختلف پایتخت از عدم اختصاص بودجه دولت شکایت کرده اند. در حالی که خدمات در این بخش سالانه تغییر قابل توجهی پیدا نمی کند، اما همواره شاهد افزایش کرایه ها هستیم.

از آن‌جایی که بیشتر سیستم‌های حمل‌ونقل به کرایه مسافران وابسته‌اند، با مشکلات مالی روبه‌رو می‌شوند. با افزایش کرایه‌ها، مردم کمتر از سیستم حمل‌ونقل استفاده می‌کنند و درآمد این سیستم‌ها کاهش می‌یابد. به این مسئله قانون سیمپسون کورتین گفته می‌شود. به ازا هر ۱۰ درصد افزایش در کرایه، میزان استفاده مردم از سیستم‌های حمل‌ونقل ۳.۸ درصد کاهش می‌یابد.

از نظر سیاسی و عملی، در بیشتر سیستم‌ها، ساده‌ترین راه، افزایش کرایه است. اما خیلی زود، استفاده مردم از سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی کاهش می‌یابد و این یعنی شهر، قادر نخواهد بود درآمد بیشتری کسب کند.

 

 

انتهای پیام

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.