پنجشنبه, 14 مرداد 1400 :: Thursday, 5 August 2021
 
کد خبر: 26955

آزادی دگراندیشان و دگرپوشان/ عاقبت ماجرای "بورکینی"

آزادی دگراندیشان و دگرپوشان/ عاقبت ماجرای
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ریشه

*** رویداد

 

به گزارش "دویچه وله" روز دوشنبه (۱ شهریور / ۲۲ اوت) چهار مامور پلیس در ساحل نیس از زنی که بورکینی بر تن داشت خواستند بورکینی خود را از تن درآورد. یکی از ماموران نیز برای او به خاطر پوشیدن بورکینی برگ جریمه‌ای به مبلغ 38 یورو نوشت.

رسانه‌های مختلف تصویرهای منتشر شده در این باره نشان می‌دهند که این زن بورکینی‌پوش در نهایت مجبور شده بخشی از بورکینی خود را جلوی چشمان ماموران از تن درآورد.

 

*** مسخرگی توجیه دولتی از دیدگاه فرانسوی‌ها

 

فرانسه پیش از این نیز به عنوان اولین کشور اروپایی، استفاده از روبنده را در اماکن عمومی ممنوع کرده بود، با این توجیه که هرکس خود را می‌پوشاند، لابد چیزی برای مخفی کردن دارد. همین مسئله در میان مردم احساس رعب و وحشت ایجاد می‌کند. در متن رسمی بیانیه دولت به عنوان دلیل ممنوعیت بورکینی در سواحل فرانسه آمده است:

"باتوجه به اینکه پوشش زنان در ساحل، آشکارا نماد تعلّق به مذهب‌ است و با توجه به اینکه شهرهای مختلف فرانسه امروز هدف اقدامات تروریستی متعددی قرار می‌گیرد، این پوشش ترس همگانی را در دل خود نهفته دارد و موجب آزردگی خاطر شهروندان می‌شود."

 

برخی کاربران اینترنتی، به انواع و اقسام مختلف این توجیه را به باد سخره گرفتند.

 

0

 

 

*** یک شابلونِ هنجاری در یک نظام سکولار

 

پایگاه خبری "دی تسایت" در مقاله‌ای به قلم " Raoul Löbbert" درباره جنجال اخیر در فرانسه می‌نویسد:

فقط چنین زنی است که می‌فهمد چگونه فردیت‌گرایی، لذت‌خواهی و انسان‌محوریِ مورد نظر سکولاریسم، پوشالی بوده و نگاه‌های مظنونانۀ دیگرانی که در ساحل حضور دارند، چگونه مانند خنجر به بدن پوشیده‌اش فرو می‌روند: این زن اینجا چکار می‌کند؟ از مریخ آمده؟ چرا لخت نیست؟ آیا مریض است؟ نکند بیماری‌اش به ما و بچه‌های ما سرایت کند؟

البته مسن‌ترهای ساحل فرانسه اگر کمی درنگ کنند، خوب به یاد می‌آورند که زمانی در همین کشور، برهنگی معنای "خاص"ی داشت و فقط همین معنای "خاص" را داشت. در آن سال برعکس وضعیت فعلی، اگر کسی (چه زن و چه مرد) در حالت نیمه برهنه در ساحل ظاهر می‌شد، نظم عمومی را برهم زده بود.

 

0

 

حالا با گذشت تنها یک دهه، همان عبارت "برهم زدن نظم عمومی" از سیستم‌های دولتی غرب شنیده می‌شود و درصدد است تفاوت‌های فردی، گروهی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی را به کمک یک شابلونِ هنجاری تغییر دهد؛ در عین حال همچنان مدعی پذیرش باز و همزیستیِ همۀ تفاوت‌ها و تضادها در یک نظام سکولار است. گفتنی است ممنوعیت بورکینی از جمله در سواحل کن، به بهانۀ برهم زدن نظم عمومی اعلام شده بود.

 

*** تعلیق قانون منع بورکینی

 

در جدیدترین خبر روز شنبه 27 آگوست 2016 دادگاه فرانسه بالاخره قانون ممنوعیت مایوی اسلامی برای زنان محجبه (مشهور به بورکینی) را لغو کرد.

نویسنده و جامعه‌شناس مقالۀ فوق در ادامه، دست به دست شدنِ ناگهانیِ تصاویر پلیس فرانسه و زنِ محجبه در ساحل را ضربه‌ای مهلک به آبروی دموکراسی در فرانسه دانست و تعلیق حکم ممنوعیت بورکینی را تلاش دولت و دستگاه قضایی این کشور برای بازگرداندن آبِ رفته به جوی!

منتقدان به منع بورکینی معتقدند دولت‌های سکولار غربی –که مدعی آزادیِ مذهبی و آزادی پوشش شهروندان هستند- حق ندارند غیرمنصفانه چنین تبعیضی علیه مسلمانان، آن هم زنان –که غرب به خصوص مدعی حمایت از حقوق زنان است- اعمال کنند. دولت سخنگوی دولت فرانسه در موضع‌گیری رسانه‌‌ای، بورکینی را نماد تبعیض علیه زنان و فشارهای مردسالارانه‌ای که وی به اسلام نسبت می‌دهد، معرفی می‌کند.

جالب اینجاست که بالعکس، طراحی چنین مایوی اسلامی، ماهیتاً در راستای آزادی‌بخشی به زنان مسلمانی بوده که علاقمند به ورزش شنا هستند. پس دیدن زنی که بورکینی به تن دارد، اگر در بستر تربیتی-ایدئولوژیک خود فرد بررسی شود، درست تداعی‌کنندۀ آزادی آن زن است و نه اسارت او.

 

0

 

 

*** حمایت مؤمنان مسیحی از بورکینی

 

با داغ شدن موضوع بورکینی، بسیاری از کشیشان کلیسای کاتولیک، حتی شرکت‌کنندگان در کنفرانس اسقفانِ کلیسای اعظم رم در ایتالیا به حمایت از حقّ زنان در انتخاب این نوع پوشش پرداختند و اعلام کردند:

کلیسا پیشنهاد تصویب قوانینی برای ممنوعیت برهنگی بیش از حد در سواحل ایتالیا را بررسی خواهد کرد. بدبینیِ کلیسا به برهنگی عمومی  در لوای "آزادی"، سخن غافلگیرانه‌ای نیست. چگونه می‌توان از آزادی دم زد ولی آزادی پوشش‌های متفاوت را تحمل نکرد؟ چگونه می‌توان از آزادی مذهب زد ولی حتی احکامِ دینیِ بزرگترین اقلیت مذهبی فرانسه (با بیش از 5 میلیون نفر جمعیت مسلمان) به رسمیت نشناخت؟

 

 

اکنون که منع بورکینی در این کشور اروپایی به حالت تعلیق درآمده و همچنان تحلیل‌های موافق و مخالف در سایت‌ها و پایگاه‌های خبری نوشته می‌شود، می‌بینیم که دولت‌های مدافع حقوق بشر، حقوق زنان، آزادی‌های فردی و این قبیل عبارات، حتی به لباس شنا هم رنگ و بوی سیاسی می‌بخشند.

نخست وزير فرانسه در حمایت از ممنوعیت بورکینی گفت: «بورکيني ريشه در اهداف سياسي دارد و ضد ارزش‌هاي جامعه و نمونه‌اي از بردگي زن است»

 

در پایان توجه به این نکته حائز اهمیت است که بحث ما تأیید یا ردّ بورکینی یا نفس برقع به عنوان پوشش مدّ نظر اسلام نیست. چه بسا طبق فتاوای اکثر مراجع شیعه، پوشیدن برقع حتی در ایران دارای نظام اسلامی، ذیل مصادیق "لباس شهرت" جایز نباشد و حکم حرام بر آن متبادر شود.

کمااینکه نباید از نظر دور داشت که داشتن برقع توسط بخشی از زنان به ویژه شهروندانی که از کشورهای شیخ‌نشین حاشیه خلیج فارس به اروپا مهاجرت کرده‌اند، نه خواستۀ خود این زنان، بلکه اجبار مردان آنان (اعم از پدران، برادران یا شوهران) بوده است. اما این استدلال هرگز به معنای مجوزی برای سیاستمداران مدعی حقوق بشر در غرب نیست که به خود اجازۀ تصویب قوانین ضدّ پوششی و مقدمه‌سازِ اسلام‌هراسی بدهند.

 

منابع:

http://www.zeit.de/2016/36/burkini-strand-verbot-kleidervorschriften

http://www.zeit.de/politik/ausland/2016-08/franzoesisches-verwaltungsgericht-kippt-burkini-verbot

http://www.zeit.de/kultur/2016-08/burkini-verbot-cannes-frankreich

 

انتهای پیام

افزودن دیدگاه جدید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.